W czym mogę Ci pomóc?
czasem albo zadaniami.
Sięgamy głębiej: do przekonań, schematów i mechanizmów, które przez lata napędzały Twoje zaangażowanie, a teraz działają przeciwko Tobie. Pracuję stacjonarnie w Warszawie oraz online, w języku polskim i po angielsku.
Jak wygląda psychoterapia wypalenia zawodowego?
Psychoterapia w tym przypadku nie jest poradnictwem ani zestawem technik.
Pracujemy nad:
- identyfikacją czynników ryzyka, czyli diagnozujemy konkretne powody, które doprowadziły do tego stanu
- odbudowaniem kontaktu ze sobą; wypalenie zaczyna się wtedy, kiedy działasz z ogromnym zaangażowaniem i rezygnujesz z regeneracji organizmu
- redefinicją tożsamości – praca to jednak rola, nie całe życie; terapia pomaga oddzielić jedno od drugiego
- powrotem do sensu przez głębsze rozumienie siebie, swoich potrzeb i granic
Dla kogo jest ta praca?
Dla Ciebie, jeśli:
- nie pamiętasz, kiedy ostatnio czułeś/aś prawdziwą satysfakcję z pracy
- działasz „na autopilocie", nawet całkiem skutecznie, ale mechanicznie
- masz poczucie, że za chwilę coś pęknie
- coraz trudniej Ci angażować się w to, co robisz, bo nie masz już zapału
- odpoczynek Cię nie regeneruje, wiesz to, bo już próbowałeś/aś
Dlaczego nie coaching, a psychoterapia?
Coaching zakłada, że wiesz, dokąd iść i potrzebujesz wsparcia w tej drodze. Psychoterapia jest dla momentu, kiedy straciłeś/aś pewność, kim jesteś bez tej roli i bez tego tempa. Warto po nią sięgnąć, gdy problem nie leży w narzędziach, ale znacznie głębiej.
Wypalenie jest sygnałem, że czas zainwestować w siebie tak samo poważnie, jak przez lata inwestowałeś/aś w wyniki.
Następny krok
Pierwsza sesja jest rozmową bez zobowiązań. Sprawdzamy razem, czy i jak mogę pomóc.
Skąd się bierze wypalenie?
Do wypalenia prowadzi kilka mechanizmów, które mogą dotyczyć każdej osoby zawodowo aktywnej. Doprowadzają one do “uszkodzenia” relacji człowieka z pracą.
Nadmiar odpowiedzialności bez przestrzeni na słabość. W wielu środowiskach pracy nie ma przestrzeni na to, żeby powiedzieć „nie wiem”,
„boję się”, „jestem zmęczony/a”. Uczysz się maskować i stopniowo stajesz się mistrzem pozorów: na zewnątrz sprawny/a, w środku coraz bardziej zdezorientowany/a i wyczerpany/a.
Samotność w trudnych momentach. Z przełożonymi nie zawsze możesz być szczery/a. Ze współpracownikami to także bywa trudne. Z rodziną
nie chcesz, żeby jej nie obciążyć. Zostajesz sam/a ze swoimi myślami i to jest jedno z najcięższych brzmień wypalenia.
Pętla perfekcjonizmu. Im wyższe standardy, tym więcej energii potrzeba do ich utrzymania. Im więcej energii wydatkujesz, tym szybciej paliwo
się kończy.
Utrata poczucia sensu bez możliwości odejścia. Wiele osób w wypaleniu czuje, że chciałoby wszystko rzucić. Kredyt, zobowiązania, własna ambicja stoją na przeszkodzie. Jednak warto wiedzieć, że nie zawsze rzucenie pracy jest warunkiem zdrowienia. Dla wielu osób to jest dobra wiadomość.