W czym mogę Ci pomóc?
i po angielsku.
Jak wyglądają ataki paniki?
Atak paniki niestety nie zapowiada się. Może pojawić się w metrze, na spotkaniu, podczas zakupów albo w nocy, kiedy wszystko powinno być spokojne. W ciągu kilku sekund ciało przechodzi w tryb pełnego alarmu: serce bije za szybko, oddech się urywa, pojawiają się zawroty głowy i poczucie, że zaraz zemdlejesz albo umrzesz.
Wiele osób trafia najpierw na izbę przyjęć. Wyniki są w normie. A mimo to ataki się powtarzają.
Objawy ataku paniki, co warto wiedzieć?
Atak paniki to nagły, intensywny epizod silnego lęku, który osiąga szczyt zwykle w ciągu kilku minut. Objawy są bardzo realne, fizyczne i psychiczne jednocześnie.
- Kołatanie serca i przyspieszone tętno. Serce nagle zaczyna bić bardzo mocno lub bardzo szybko. Wiele osób opisuje to jako pewność, że ma zawał. To jeden z najczęstszych i najbardziej przerażających objawów ataku paniki.
- Duszność i uczucie braku powietrza. Oddech staje się płytki, urywany. Pojawia się poczucie, że nie możesz nabrać powietrza, choć fizycznie płuca działają prawidłowo. To napędza lęk i tworzy błędne koło.
- Zawroty głowy i poczucie omdlenia. Ziemia usuwa się spod nóg. Pojawiają się szum w uszach, zaburzenia widzenia, uczucie, że zaraz stracisz przytomność. Rzadko dochodzi do faktycznego omdlenia, ale poczucie zagrożenia jest realne.
- Mrowienie i drętwienie kończyn. Ręce, nogi, twarz mogą drżeć, drętwieć lub mrowić. To efekt hiperwentylacji i reakcji układu nerwowego na stres.
- Ucisk w klatce piersiowej. Ból lub silny ucisk w klatce, który trudno odróżnić od objawów kardiologicznych. To jeden z głównych powodów, dla których osoby z atakami paniki wielokrotnie trafiają na badania serca, które wychodzi prawidłowo.
- Poczucie nierealności i depersonalizacja. Świat nagle wygląda jak przez szybę. Czujesz się oderwany/a od własnego ciała i od otoczenia. To jeden z bardziej dezorientujących objawów, który sam w sobie nasila lęk.
- Strach przed śmiercią lub utratą kontroli. „Zaraz umrę", „tracę rozum", „zemdleję i nic nie będę w stanie zrobić". Te myśli pojawiają się w ułamku sekundy i są subiektywnie pewne. To typowy element ataku paniki.
- Unikanie jako wtórny objaw. Po kilku atakach wiele osób zaczyna unikać miejsc, sytuacji i okoliczności, które kojarzy z poprzednimi epizodami. Metra, tłumów, samochodów, pracy, wychodzenia z domu. Unikanie daje chwilową ulgę, ale długoterminowo zawęża życie i wzmacnia lęk.
Jak wygląda psychoterapia?
Pracujemy nad:
- rozumieniem mechanizmu paniki: co uruchamia alarm w ciele i dlaczego układ nerwowy reaguje w ten sposób
- pracą z lękiem przed lękiem. To wtórna warstwa, która podtrzymuje ataki i często jest groźniejsza niż sam epizod
- przekonaniami o zagrożeniu – ciało reaguje na wyobrażone niebezpieczeństwo tak samo jak na realne; zmieniamy ten filtr
- odbudowaniem poczucia bezpieczeństwa w umyśle, w ciele, w przestrzeni i relacjach
- wychodzeniem z unikania – stopniowym i bezpiecznym
- źródłami chronicznego napięcia. Ataki paniki rzadko biorą się znikąd; szukamy, skąd naprawdę pochodzi ten alarm
Dla kogo jest ta psychoterapia?
Dla Ciebie, jeśli:
- doświadczyłeś/aś przynajmniej jednego ataku paniki i boisz się kolejnego
- zacząłeś/aś unikać miejsc lub sytuacji, by nie ryzykować epizodu
- żyjesz w przewlekłym napięciu, czekając, kiedy „to" znowu wróci
- badania lekarskie wychodzą w normie, ale objawy fizyczne są jak najbardziej realne
- masz poczucie, że panika zaczyna organizować Twoje życie
Dlaczego psychoterapia, a nie tylko leki?
Leki mogą szybko przynieść ulgę i w niektórych przypadkach są potrzebne, by w ogóle móc podjąć pracę terapeutyczną. Jednak same w sobie nie zmieniają mechanizmu, który uruchamia panikę. Psychoterapia dociera tam, gdzie farmakologia nie ma zasięgu.
Następny krok
Pierwsza sesja jest rozmową bez zobowiązań. Sprawdzamy razem, czy i jak mogę pomóc.